Advertisements

Ketusi's Blog

take it easy,it's just life

მონატრება

რა არის მონატრება? რა გრძნობაა?

მე არ მიყვარს გრძნობებზე საუბარი,არც ფიქრი.არა,გულქვა კი არ ვარ,საკმაოდ თბილი ადამიანი ვარ.უბრალოდ ლაპარაკი არ მიყვარს ასეტი უწი-პუწებზე,არადა სხვისი რომანტიული პოსტები როგორ მომწონს!(ყველა არა,რა ტქმა უნდა :),არიან ჩემი რჩეულები).მე კი არ გამომდის!

ახლაც,ჩემი მია წავიდა დღეს ორი დღით(მეგობარს გაყვა სოფელში) და ვგრძნობ,რომ უკვე მენატრება.სახლსი რომ არის,ხდება,რომ საათების განმავლობაში ვერ ვხედავ,ხან სკოლაშია, ხან დაბლა სეირნობს,ხან ოთახში მეცადინეობს ან ტელევიზორს უყურებს.ეხლაც ჩემს თავს ვეუბნები,ნუ ფიქრობ!  ვითომ ისევ გვერდითა ოთახშია!მაგრამ არა,რა! აი გულში რაღაც მღრღნის,რაღაც უკმარისობის შეგრძნება მაქვს! აი,როგორც წყურვილის გრძნობა!ხო,ზუსტად.გეგონება მწყურია!ამ დროს ხომ არც ტკივილს განიცდი,არც გაწუხებს რამე,გარეგნულად მშვიდად ხარ,მაგრამ დისკომფორტს განიცდი!

ასე ვარ მეც! აშკარად ჩემი შვილი ’მწყურია’!

რა მოვუხერხო ეხლა თავს? კი,ვურეკავ,ვემესიჯები,ვიცი,რომ კარგადაა და მშვენივრად გრძნობს თავს.

როგორ არ მინდა პარანოიასავით დამეწყოს,რომ სულ ამაზე ვფიქრობდე,თავში უაზრო აზრები მომდიოდეს!მეშინოდეს!

არადა არ ვარ მე ფეთიანი დედა!საკმაოდ მშვიდი და გაწონასწორებული ვარ ჩემ შვილთანაც.არ მახასიაღებს ისტერიკები და შიშის კანკალი ყველაფერზე!ასეთია დედაჩემი! რაც გავიზარდე ჩემ თავს პირობა მივეცი,რომ ჩემს შვილს არ გავაწვალებდი მასზე ზედმეტი ზრუნვით!და ასეც ვიქცევი.თუმცა ჩემ ტავთან ბრძოლაც მიწევს.

ამ ზაფხულსაც ხომ იყო მია მანგლისსი დასასვენებლად წასული,კი, მენატრებოდა, მაგრამ მგონი აც მეცალა,რომ მასზე ფიქრი დამეწყო(რემონტი მქონდა).იმით ვკმაყოფილდებოდი,რომ დღეში ერთხელ ველაპარაკებოდი და ვმესიჯობდით.

ეხლა,რაც გაიზარდა,უფრო მეტი თავისუფლება უნდა ბავშვს და არც ვზღუდავ.და წინ რა მელის არც ვიცი(აი რომ გათხოვდება,ამას როგორ შევეგიები არ ვიცი,წინასწარ მეცოდება ჩემი თავი).

უFF,რას ავტყდი ეხლა და თქვენც მოგაბეზრეთ თავი.

Advertisements

15 responses to “მონატრება

  1. presgeo ოქტომბერი 14, 2011, 8:02 PM

    radros dabereba es eti chveulerivi dedis fiqrebia .. :D::):)

  2. შიო ოქტომბერი 14, 2011, 8:07 PM

    😀 ვბერდებიო – მომეწონა 🙂 ისე კი მინდა დაგამშვიდო, ყველა ვბერდებით. ახლა უცებ წამომიტივტივდა თავში მომენტები როცა ვიცი არ ვარ პანიკიორი, უნდა მეკიდოს მაგრამ თავს ვერაფერს უხერხებ და რაღაც მაინც გღრღნის შიგნით…. მე მგონი ეს საკმაოდ ადამიანური ფაქტორია და უნდა გვიხაროდეს რომ შეგვიძლია ვიგრძნოთ ასე რომ don’t worry! 🙂

  3. Teaa ოქტომბერი 14, 2011, 9:25 PM

    შენი სიბერე რაღაც ვერ წარმომიდგენია… 🙂 არაფერი წუწუნი არაა ეს, გენატრება და ვახ??? 😀

  4. teennewson ოქტომბერი 14, 2011, 9:34 PM

    თბილი ადამიანი რომ ხარ ეგ ნამდვილად ჩანს. ის გრძნობა , ანუ მონატრება შვილის მიმართ რათქმაუნდ ბუნებრივია და არ წარმოადგენს პარანოიას. : ) შენ ისე დაბერებული ვერ წარმომიდგენიხარ… : )

  5. katerina ოქტომბერი 14, 2011, 11:24 PM

    კაი რა, ქეთუსი, როდის იყო, მონატრება და სენტიმენტი სიბერის ნიშანი? 🙂

  6. ketusi ოქტომბერი 15, 2011, 12:47 AM

    არა,ხალხო,სულ სხვა რამ ვიგულისხმე,რომ დავწერე ”ეჰ,ვბერდები მგონი…”—მაგრამ აღარ გავარცე.
    ისე,ჯობია მგონი,რომ სულ ამოვშლო ეს ფრაზა 🙂

  7. ლიზიკუნა ოქტომბერი 15, 2011, 1:58 PM

    ხოოოოო)))) რა ლამაზია აქაურობა ჯერ ამით დავიწყებ)))) ძალიან მომწონს, ძალინა)) ყოჩაღ ქეთუსი. ეხლა რაც შეეხება მონატრება, რა მაგარი გრძნობაა თქვენ ხომ არ იცით (დარწმუნებული ვარ იცით), რომკ გენატრება ვიღაც და სულ თვალწინ რომ გიდგას ის ადამიანი, მისი ყოველი ჯესტი და რომ გეღიმება მის გახსენებაზე)) ნუ რა თქმა უნდა თუ კარგი რამ გახსდენდება. ))))) აი თუ არავინ გენატრება მაშინ ეგ პრობლემაა)))) მე ჩემი და (არის ერთი ადამიანი თქვენც იცნობთ ქეთუსი ქვია)) ერთი დღეც რომ არ ვნახო მენატრება ხოლმე, ჩემი დიშვილი რომ ჩემტან მეორე დღეს არ ჩამოვიდეს და “დეიდული” არ მითხრას უკვე მენატრება, ჩემი შვილები რომ დამესევიან, განსაკუთრებით პატარა და ხურდას ამომიცარილებენ საფულედან ეს თუ არ არის მეორე დღეს ესაც მენატრება წარმოიდგინეთ)))

  8. netochka3 ოქტომბერი 15, 2011, 3:48 PM

    ქეთი იცოდე,რომ ეს ძალიან ბედნიერი ხანაა შენს ცხოვრებაში,როცა შვილი შენს მეთვალყურეობის ქვეშაა,გაიზრდება და გაგიფრინდება…მაშინ იწყება ფორიაქი…მაგრამ დედას რა მოასვენებს? მთელი ცხოვრება ამ სიყვარულით უნდა ვიფორიაქოთ,ღმერთმა არ მოგვიშალოს ეს არაჩვეულებრივი დედობრივი განცდა!
    -რა იქნებოდა ცხოვრება მონატრების გარეშე?-ალბათ ძალიან ნაცრისფერი.

  9. L ოქტომბერი 23, 2011, 6:49 PM

    მომეწონა “ვითომ და” მეტაფორული “ეჰ-ვბერდები”… სიბერეზე ცუდი არაფერია !

  10. maia მარტი 18, 2012, 9:13 PM

    ramdeni wlis shvili gyavt? eeeh netavi icodet monatreba ra mtanjveli grdznobaa…((((((roca genatreba adamiani, misi yvelaferi, roca sicocxles datmobdi ogond ertxel mainc genaxa…magram ici rom agarafershi shirdebi da ise amogxdeba suli rom vegarasodes naxav, vegarasodes…((((((((( mtersac ar vusurveb amis gancdas

შენი კომენტარი

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: